GIBBOR STOPT ERMEE!

by

Maar sta me toe één en ander te duiden:

13 jaar mochten we met Gibbor ploegen in de Brugse grond, met ups en downs, zoals het nu eenmaal gaat, maar we hebben ons niet verveeld!

De focus van Gibbor lag niet zozeer bij het opzetten van een lokale kerk maar eerder bij het in gang zetten/trekken van een beweging die zou leiden tot een “gelovige levensstijl” in plaats van een “gelovige houding”.

De focus van Gibbor lag op

– Overgave (bij voorkeur van ALLE gebieden van ons leven) & bekering van oude wegen, niet enkel in woorden maar vooral in daden.

– Aanbidding (maar dan als levensstijl ipv enkel op zondag)

– Onderwijs die past bij wat de Bijbel zegt en niet wat wij willen dat de Bijbel zegt.

Binnen Gibbor was er minder aandacht voor structuur, zowel in manier van samenkomen als in bestuur. Er was leiderschap die verantwoording aflegde aan elkaar en bij derden, maar er werd minder gesproken in terminologie van “oudsten”, “diakenen”, enz. Niet omdat er een bezwaar tegen was, maar omdat dit niet echt aan de orde was.

Dat werd niet altijd door iedereen begrepen. Af en toe kregen we de indruk dat mensen dachten dat Gibbor “een beetje defect” was en dat er dringend hulp moest komen onder de vorm van strakke(re) structuur en bestuur. Helaas was niet altijd iedereen aan boord met deze visie of zag men het anders, op zich begrijpelijk, maar dat was echter niet de roeping van Gibbor.

Na bijna 13 jaar is de tijd gekomen om “Gibbor” neer te leggen. De tijd van ploegen is voorbij. Er is een nieuw seizoen aangebroken en daar hoort een andere naam bij.

Die nieuwe naam zal God openbaren op het juiste moment. Dat deed Hij ook al met “Gibbor”*. Die naam kwam nadat we al een tijd onderweg waren. Tot op het moment dat God de naam “Gibbor” gaf, hanteerden we de werktitel “BBQ Church: the place where your flesh gets roasted”.

Als voorlopige werktitel hanteren we nu “Van rups naar vlinder”.

Ja…ik schrijf dit in het volle besef dat dit een pak minder stoer dan “BBQ Church” maar op het moment dat God duidelijk maakte dat “Gibbor” moest worden neergelegd kreeg ik dit citaat per mail opgezonden: “Wat de rups het einde noemt, noemt de rest van de wereld een vlinder.” Vandaar.

Dit nieuwe seizoen komt niet enkel een andere naam: het vergt ook ander leiderschap.

Als eindverantwoordelijke/pastor van Gibbor was het mijn hoofdtaak om de grond om te ploegen en vrij te maken van puin. Je zou kunnen zeggen dat deze rol me ook het meest op het lijf was geschreven. Dat deed ik uiteraard niet alleen. Het was een “team effort” en ik ben God enorm dankbaar dat Hij in alle wijsheid bijzondere en dierbare mensen naast me geplaatst heeft om dit te doen. 

De omgeploegde grond moet nu tot een mooie tuin worden gemaakt. Nu is het (wel) tijd geworden om te bouwen aan een lokale kerk met een gezonde structuur en een gezond leiderschapsteam. Dit vergt andere kwaliteiten en gaven. Aangezien ik geen zo’n groene vingers heb is het wijs dat ik een stapje achteruitzet. Nog niet alles is duidelijk, maar Hij is in controle en zolang wij Hem niet in de weg staan, komt het goed.

We vertrouwen op Zijn leiding.

* Ken je de betekenis van het woord “Gibbor” niet? Dan nodigen we je uit om dat hier even te lezen.

Karel

Share

Recommended Posts

Dopen
Dopen

november 17, 2015